Twee weken geleden deelden we in onze kerk een bijzondere vastenmaaltijd, midden in de 40-dagentijd op weg naar Pasen. Het thema van de avond was: “Van bitterheid naar hoop!” – en dat proefde je in alles.
We begonnen bewust met het bittere: een FRISSE WITLOFSALADE, waarin het lichtbittere van de witlof prachtig samenging met zoete appel en sappige sinaasappel. Een herinnering dat het leven soms scherp en wrang kan smaken… maar nooit zonder nuance.
Daarna volgde een warme, voedzame LINZENSOEP VOL WINTERGROENTEN – eenvoudig, maar rijk van smaak. Daarbij aten we DUKKAH, ook wel “woestijnzand” genoemd: een kruidig mengsel van geroosterde noten en specerijen waarin je brood kunt dippen met een beetje olijfolie. Het bracht ons even naar de eenvoud van de woestijn, waar mensen leren vertrouwen op wat er wél is.
En toen… het slot. Een KLEIN, FEESTELIJK ZOET BALLETJE VAN DADEL EN HONING. Alsof de avond zelf fluisterde: bitterheid is niet het einde – er is altijd hoop, altijd iets zoets dat wacht.
ZELF PROBEREN?
De witlofsalade is verrassend eenvoudig: meng fijngesneden witlof met appel en sinaasappel en maak een dressing van mayonaise en sinaasappelsap (tip: een beetje honing maakt het net zachter van smaak).
Dukkah maak je door sesamzaad, noten en specerijen te roosteren en grof
te malen – heerlijk met brood en olijfolie, maar ook over salade of zelfs door je havermout!
De linzensoep is een echte krachtbron: linzen, wintergroenten en warme specerijen zoals komijn en kurkuma zorgen voor een voedzame maaltijd.
En voor het zoete einde: denk aan dadels met honing – simpel, maar zó feestelijk.
Dank aan Mieke Maletzky voor het samenstellen van deze prachtige maaltijd. Van bitter naar zoet. Van woestijn naar overvloed. Van vasten naar Pasen. Misschien is dit wel precies de weg die we allemaal op dit moment aan het gaan zijn.